زینب بیات
زينب بيات: متولد سال ۱۳۵۳شهر كابل هستم. از سال ۱۳۶۱به ايران مهاجر شده ام. تحصيلاتم را در رشته زبان و ادبيات انگليسي در دانشگاه فردوسي مشهد به پايان رسانده ام. فعلأ در مشهد سكونت دارم ومشغول گويندگي و نويسندگي در راديو دري هستم.
غزل مهر
باران مهر و رحمت باريد در ديارم
كوچيد يك غروب خاموش از كنارم
اينك دوباره حس تاريك و روشن شعر
حس سرودن عشق، گل كرد بر مزارم
پلك دلم گشودي، با مهرم آزمودي
اي فصل پاك و روشن، اي صلح در بهارم
در چشمهاي غزنه، در آسمان كابل
يك شعله از عبورم، يك شعر از گذارم
آري، غريبه! اينجا اين سالهاي تنها
در كوچه هاي بن بست عمري است رهسپارم
فردا به يمن ماندن در روشناي مهتاب
با كلك هاي عاشق من عشق مينگارم
تهران ـ زمستان ۱۳۸۰
فانوس
صفا و همدلي ات باز ميهمانم كرد
و با عبور ترنم ترانه خوانم كرد
ز دوردست افق، حرف خوب يكرنگي
طليعة دگر فصل ارغوانم كرد
دلم به سان غباري به روي آينه بود
ولي نگاه تو فانوس آسمانم كرد
دريچه ام بگشودي به روي صبح بهار
بمان كه چشم تو يك صبح ناگهانم كرد
نداي مردم آواره ام به روز وداع
قصيده خوان غم و اشك بي امانم كرد
سپيدةء قدمت از كدام سمت دميد
كه شاعر سحر و صبح مردمانم كرد
مشهد ـ ارديبهشت ۱۳۸۱
نفست شکفته بادا و ترانه ات شنیدم گل آفنابگردان!