سمیه رامش

ميان حس عــــاشقي كمـــي خطر اضافه كن

بــــه تلخ كــــامي دلــــــم بيا شكر اضافه كن

اگر كــه مي روي بيا ؛ درون ساك خالي ات

هــــواي خــــواهش مـــرا بيا ببر اضافه كن

چــــــه ذره ذره مــــي كني نهال آرزوي من

به دست هاي خود بگير و يك تبر اضافه كن

كمــــي مــــرا بكش ولــــــي فقط كمي كمي

و بعد رفتنم بـــه خــــود غم سفر اضافه كن

به گـــــور مـــــي روم ولي امــان بودنم بده

و نـــــام من به زندگي تو يك نفر اضافه كن

~ با Zia Afzali Aatash در اکتبر 6, 2008.

6 نظر to “سمیه رامش”

  1. با سلام
    بسیار شعر زیبایی بود . امیدوارم موفق باشید

  2. عالی

  3. بسیار قشنگ بود
    واین بیت زیبا تر
    چــــــه ذره ذره مــــي كني نهال آرزوي من

    به دست هاي خود بگير و يك تبر اضافه كن

  4. دوست نازنینم!
    بسیلر لذت بردم از شعرتان.من در دانشگاه های ایران،تاجیکستان و افغانستان عزیز ادبیات و علوم سیاسی تدرسی می کنم. اکنون برای مدتی از افغانستان به ایران آمدم و با دانشجویانم همایش وطن های پریشان(پارسی در آسیای میانه) را برگزار می کنیم در رروزهای آینده.
    در پی نمونه های شعر امروز افغانستان بودم که این وبلاگ را دیدم و از شعرهای بسیاری لذت بردم.
    درود بر همه ی شما و به انتظار فردایی پر مرهم بر افغانستان تا همیسه عزیز.

  5. افغانستان تا همیشه عزیز
    منتظر دیدارتان هستم در:
    alefbayedard@yahoo.com
    alefbayedard2.blogfa.com

  6. دوست نازنینم!
    بسیلر لذت بردم از شعرتان.من در دانشگاه های ایران،تاجیکستان و افغانستان عزیز ادبیات و علوم سیاسی تدرسی می کنم. اکنون برای مدتی از افغانستان به ایران آمدم و با دانشجویانم همایش وطن های پریشان(پارسی در آسیای میانه) را برگزار می کنیم در رروزهای آینده.
    در پی نمونه های شعر امروز افغانستان بودم که این وبلاگ را دیدم و از شعرهای بسیاری لذت بردم.
    درود بر همه ی شما و به انتظار فردایی پر مرهم بر افغانستان تا همیشه عزیز.
    منتظر دیدار شما نازنینان هستم در:
    alefbayedard@yahoo.com
    alefbayedard2.blogfa.com

يك پاسخ برايش بگذاريد